Zespół przekrwienia biernego miednicy mniejszej (PCS) - czy to mnie dotyczy ?

Zespół przekrwienia miednicy (z ang. pelvic congestion syndrome – PCS); to złożone schorzenie definiowane jako ból miednicy trwający ponad 6 miesięcy. Jest on wynikiem refluksu lub niedrożności żył miednicy, prowadzącej do żylaków miednicy obejmujących żyły gonadowe, pośladkowe lub okołomaciczne. ^[1]

Objawy zespołu przekrwienia miednicy

Zespół przekrwienia miednicy mniejszej może dawać objawy, które łatwo pomylić z innymi dolegliwościami ginekologicznymi czy bólowymi. U wielu osób narastają stopniowo, pojawiają się cyklicznie lub nasilają w określonych sytuacjach dnia codziennego. To właśnie ich charakter i okoliczności występowania najczęściej skłaniają do dalszej diagnostyki PCS.

Poniżej przedstawiamy najczęściej zgłaszane symptomy:

• niespecyficzny, przewlekły, tępy, ciągły ból podbrzusza i okolicy krocza z epizodami nasilenia po stosunku płciowym, przed lub w okresie krwawienia menstruacyjnego, w ciąży, podczas długotrwałej pozycji siedzącej, w nocy,
• uczucie rozpierania w miednicy,
• uczucie ciężkości okolicy krocza,
• kłujący ból w okolicy jajników,
• częste zakażenia układu moczowo-płciowego.

*objawy ustępują w pozycji leżącej.

Diagnostyka PCS

Rozpoznanie zespołu przekrwienia miednicy mniejszej wymaga dokładnej oceny układu żylnego oraz wykluczenia innych przyczyn bólu. Ponieważ objawy PCS są niespecyficzne, kluczowe znaczenie mają badania obrazowe pozwalające ocenić przepływ krwi, obecność żylaków i ewentualne zaburzenia odpływu.

Najczęściej stosowane metody diagnostyczne obejmują:

• USG dopller żył kończyn dolnych oraz żył jamy brzusznej i miednicy mniejszej wraz z badaniem transwaginalnym,
• MRI,
• Venografia,
• Flebografia żyły jajnikowej.^[2]

Charakterytyka zespołu przekrwienia miednicy (PCS)

O co chodzi w chorobie PCS?

Kiedy odpływ krwi z miednicy jest nieprawidłowy, dochodzi do powstania żylaków, które uciskają tkanki w okół nich. Dodatkowo krew, nie mogąc odpłynąć prawidłową drogą poprzez żyły jajnikowe i biodrowe wewnętrzne tworzy żylaki. Najczęściej dochodzi do wytworzenia żylaków warg sromowych, żylaków pośladkowych oraz żylaków wewnętrznych ud. ^[3]

Leczenie PCS

Leczenie zespołu przekrwienia miednicy mniejszej dobiera się indywidualnie, w zależności od nasilenia dolegliwości, przyczyny zaburzeń odpływu żylnego oraz etapu choroby. W praktyce obejmuje ono zarówno metody zachowawcze, jak i bardziej zaawansowane procedury, a najlepsze efekty często daje terapia łączona.

Do najczęściej stosowanych form leczenia PCS należą:

• fizjoterapia,
• farmakoterapia - NLPZ,
• terapia hormonalna,
• embolizacja wewnątrznaczyniowa,
• chirurgiczne podwiązanie żył jajnikowych,
• histerektomia z przydatkami.

*bardzo często przy początkowych stadiach choroby stosuje się metody połączone, np fizjoterapia z farmakoterapią, bądź terapią hormonalną. ^[4]

Dlaczego fizjoterapia uroginekologiczna jest tak ważna na każdym z etapów choroby?

Odpowiednio dobrane techniki pracy pozwalają na :

• poprawę krążenia ze szczególną uwagę na miednicę mniejszą,
• zmniejszenie nasilenia napięć mięśniowych,
• redukcje czynników które utrudniają odpływ krwi.

Dzięki prawidłowo przeprowadzonej terapii możemy zmniejszyć dolegliwości bólowe oraz poprawić działanie układu naczyniowego usprawniającą krążenie.

Techniki, które są wykorzystywane w pomocy przy PCS:

• ćwiczenia dna miednicy,
• elementy terapii manualnej,
• terapia punktów spustowych,
• nauka prawidłowych technik oddychania,
• praca nad prawidłową postawą ciała.

Bibliografia