Kolano skoczka to tendinopatia (ang. patellar tendinopathy), czyli specyficzna choroba ścięgna, spowodowana sumującymi się mikrourazami z przeciążenia więzadła rzepki. Nie jest to zapalenie! Ścięgno rzepki rozciąga się pomiędzy dolnym końcem rzepki a piszczelą. W okolicy tuż poniżej rzepki występują mikroskopijne rozdarcia i uszkodzenia w ścięgnie.
Kolano skoczka to dolegliwość dotycząca często tenisistów, koszykarzy, siatkarzy i piłkarzy ręcznych w związku z gwałtownymi skurczami mięśni potrzebnymi do startu, skoków i szybkich zmian kierunku biegu podczas gry. Nienajlepsza elastyczność mięśnia czworogłowego, ścięgna podkolanowego i współistniejące patologie występujące w kończynie mogą wpłynąć na dodatkowe przeciążenie ścięgien i rozwój kolana skoczka.
Kolano skoczka – objawy
• Ból
więzadła w okolicy przyczepu do rzepki;
• Obrzęk
•
Osłabienie i zaniki mięśnia czworogłowego uda (w zależności od
fazy schorzenia).
• Dolegliwości bólowe mogą pojawiać się
podczas schodzenia ze schodów oraz przy prostowaniu kolana.
Kolano skoczka – stopnie choroby
1.
Ból pojawia się wyłącznie podczas aktywności fizycznej;
2.
Ból podczas rozgrzewki zanikający w czasie wysiłku właściwego (
po rozgrzaniu tkanek) i nawracający po zaprzestaniu aktywności;
3.
Ból w czasie aktywności fizycznej o nasileniu uniemożliwiającym
kontynuowanie treningu.
4. Ból ciągły.
Kolano skoczka – leczenie
Najskuteczniejszą
formą leczenia kolana skoczka jest profilaktyka. Każdy aktywny
sportowiec powinien dbać o odpowiednią rozgrzewkę i regenerację
powysiłkową z zachowaniem właściwych proporcji pomiędzy fazą
pracy i odpoczynku. Dla osób aktywnych fizycznie ważna jest też
odpowiednia dieta zapewniająca niezbędne dla właściwej
regeneracji substraty odżywcze.
Pierwsze dwa stopnie choroby
podlegają leczeniu zachowawczemu, które powinno być nadzorowane
przez doświadczonego fizjoterapeutę. W tych fazach należy zadbać
o właściwe wzmocnienie i uelastycznienie mięśnia czworogłowego
uda, przystosowanie więzadła rzepki do obciążeń ekscentrycznych
oraz o prawidłowy balans pomiędzy wszystkimi funkcyjnymi grupami
mięśniowymi.
Stopnie 3 i 4 zwykle wymagają interwencji
zabiegowej.
Entezopatia więzadła rzepki jest poważnym
schorzeniem i jeśli zauważą państwo u siebie niepokojące objawy
zachęcamy do kontaktu z naszym centrum w celu dokładnego
rozpoznania stopnia zaawansowania i zaplanowania postępowania
terapeutycznego.
