W dzisiejszych czasach najskuteczniejsza metoda walki z obrzękami. Od lat stosowana w krajach zachodniej Europy z wielkim powodzeniem.KTO copy

Metoda głownie dotyczy obrzęków limfatycznych pochodzenia min.:

  • mastektomia
  • resekcja węzłów chłonnych
  • niewydolność limfatyczna
  • a także żylaki, niewydolność żylna i urazowe.

Jej prekursorami byli:

  • Emil Vodder {1896-1986} masażysta i filozof pracujący z pacjentami cierpiącymi na chroniczne dolegliwości dróg oddechowych. Zauważył, iż zabieg manualnego drenażu limfatycznego sprawnie zmniejsza obrzęknięcia węzłów chłonnych,
  • dr Johannes Asdonk {1910-2003} niemiecki lekarz. Zapoznawszy się z nową metodą i jej efektami wspólnie z Vodderem udoskonalali technikę. Z jego inicjatywy założono pierwszą na świecie klinikę limfologii w Niemczech 1972′ .

W związku z dowiedzeniem skuteczności terapii w badaniach objętościowych opracowanych przez profesora Kuhnke nowa koncepcja została zatwierdzona przez niemieckie kasy chorych w 1974r.

Terapia działa kompleksowo, a poszczególne techniki dobierane są indywidualnie do potrzeb.

W skład koncepcji wchodzą:

Manualny drenaż limfatyczny – znacznie różniący się od powszechnie znanego w naszym kraju. Techniki są bardzo delikatne, drenaż nie może powodować bólu! Działa wręcz odprężająco. Jego celem jest naturalne przyspieszenie działania układu chłonnego poprzez jego stymulację, którą uzyskujemy przez spokojne, płynne koliste ruchy dłoni na tkance skórnej powodujące jej odkształcanie w wyznaczonych kierunkach i liniach.

Charakterystyczne dla tej metody jest to, iż MDL obejmuje nie tylko miejsca ciała zajęte obrzękiem ale znacznie większy obszar ciała. Przykładowo u pacjentki po lewostronnej mastektomii z obrzękiem lewej ręki zabieg rozpoczynamy od okolicy szyi, następnie prawa ćwiartka tułowia, lewa ćwiartka tułowia, lewy bark, ramię, przedramię, dłoń.

Umiejętne wykonywany drenaż prowadzi do wzmocnienia i zwiększenia wydajności układu limfatycznego. Szybszy odpływ chłonki z zastoju, a także stymuluje do powstawania nowych połączeń limfatycznych, a tym samym do zredukowania obrzęku.

Terapia uciskowa – Bandażowanie

polega na założeniu na kończynę objętą obrzękiem opatrunku składającego się z kilku rodzai bandaży, zapewniającego odpowiedni ucisk. Ma to na celu przedłużenie działania terapii w czasie a poprzez zwielokrotnienie ciśnienia zewnętrznego (tkankowego) powoduje znaczne wchłanianie się płynów tworzących obrzęk do naczyń limfatycznych i żylnych. Zastępczo zamiast bandaży można stosować preparaty uciskowe w postaci różnorodnych pończoch czy też rękawów uciskowych.

Terapia obrzęku

Są to specyficzne głębokie, lecz delikatne ruchu łączące ugniatanie z przepychaniem. Stosowane tylko w przypadku obrzęków limfatycznych. Jej celem jest usunięcie nagromadzonej treści obrzęku, której układ chłonny nie jest w stanie samoczynnie usunąć.

Terapia ruchowa

(także z zachowaną kompresją) – jest dość istotnym elementem terapii. Jej celem jest uruchomienie pompy mięśniowo – stawowej a tym samym wspomaganie odpływu krwi żylnej. Lepiej działający układ żylny odciąża układ limfatyczny i pobudza jego pracę. Ponadto wysiłek fizyczny, ruch działa pozytywnie na ogólną kondycję zarówno fizyczną jak i psychiczną. Pozwala na chwilę odprężenia i relaksu. Zalecane formy aktywności są różne: gimnastyka, spacer, jogging, jazda na rowerze, taniec, wędrówki górskie, pływanie, nordic walking i inne.

Ogólnodostępnym sposobem wspomagania terapii są ćwiczenia wspomagające odpływ chłonki, oraz ćwiczenia oddechowe torem przeponowym. Wykonywane ruchy rozpoczynają się zgodnie z kolejnością przeprowadzanego zabiegu. Zatem dla lewostronnego obrzęku kończyny górnej rozpoczynają się od ruchów głowy i szyi, następnie barków ramion, stawów łokciowych, przedramię, nadgarstek a na końcu dłoń i palce. Należy pamiętać jednak, aby ćwiczenia nie były zbyt forsowne i gwałtowne. Preferowane są spokojne, płynne ruchy. Nie zapominajmy także o kompresji podczas aktywności fizycznej ponieważ w niej jest cały sens w działaniu przeciwobrzękowym.

Pozycje ułożeniowe

zaleca się aby podczas snu i wypoczynku a także w chwilach kiedy tylko jest to możliwe kończynę objętą obrzękiem unosić w górę. Wystarczy aby palce i staw łokciowy ( odpowiednio kolanowy), były powyżej poziomy serca. Umożliwia to zwiększony odpływ limfy wraz z siłami grawitacji.W związku ze skomplikowanym systemem terapii dla bezpiecznego i skutecznego przeprowadzenia terapii ważne jest, aby zabieg był wykonany przez osobę odpowiednio przeszkoloną z zakresu terapii jak i dobrze znającą anatomię i fizjologię układu chłonnego.

Czas trwania:

od 30 minut do 2 godzin w zależności od lokalizacji i zaawansowania obrzęku.